در حال بار گذاری
امروز: دوشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۸

اجتماعی > خطر خودکشي را جدي بگيريم

آيدا عليزاده گروه جامعه:در ابتدا لازم به توضيح است که از نظر روانشناختي هرگونه اقدام، برنامه ريزي يا رفتار آسيب به خود يا ديگري نشانه تشخيص يک اختلال روانشناختي و يا حداقل رگه هايي از آن در فرد مورد نظر هست که البته با درمان تخصصي مي توان آنها را برطرف کرد.

     گروه جامعه:در ابتدا لازم به توضيح است که از نظر روانشناختي هرگونه اقدام، برنامه ريزي يا رفتار آسيب به خود يا ديگري نشانه تشخيص يک اختلال روانشناختي و يا حداقل رگه هايي از آن در فرد مورد نظر هست که البته با درمان تخصصي مي توان آنها را برطرف کرد.
    ممکن است اين توضيح معادل برچسب زدن بر اساس يک نشانه قلمداد شود اما درواقع داشتن افکار خودکشي يا دگر کشي نشانه اي قوي است تا هر روانشناسي را موظف کند تمام اختلالات مرتبط را بررسي کند و همزمان اقدامات لازم براي تامين امنيت مُراجع (مراجعه کننده) را انجام دهد.
    ناپسند دانستن برچسب هاي تشخيص روانپزشکي و استفاده از آنها به عنوان زباني مشترک و راهي براي دستيابي به اطلاعات بيشتر درواقع دو روي يک سکه هستند که از نظر من نگاه دوم بيشتر راهگشا خواهد بود بخصوص وقتي صحبت از مرگ و زندگي يک انسان است.
    اگر براي چند ثانيه با اين ديد به مسئله نگاه کنيم مي توانيم به اين موضوع آگاه باشيم که همه ما انسان هايي هستيم با روان بي نهايت پيچيده که ممکن است در طول زندگي حداقل يک دوره از نشانگان اختلالات روانشناختي رنج ببريم و اين موضوع از کرامت انساني شخص نخواهد کاست و با کمک متخصص مي توان از آن عبور کرد.
    در صورتي که مشکلات روانشناختي را هم مثل هر مشکل ديگري در نظر بگيريم که روزانه با آنها دست و پنجه نرم مي کنيم -مثلا مشکلاتي که براي وسايل شخصي الکترونيکي يا ساختمان منزلمان پيش مي آيد- ممکن است تلاشمان را براي حل آنها بکنيم اما بدون شک براي کاهش هزينه هاي دراز مدت و حفظ آنها تعميرات تخصصي را به متخصص آن حيطه مي سپاريم.
    همچنين زماني که سلامت جسم مان به خطر مي افتد احتمالا حتي به نظر پزشک عمومي اتکا نخواهيم کرد و در صورت ادامه مشکل براي کمک پزشک متخصص هزينه خواهيم کرد؛ در صورتي که وقتي خود يا عزيزانمان علائمي از مشکلات روانشناختي را نشان مي دهيم سعي داريم آن را ناديده بگيريم يا خودمان را در حل آن توانا بپنداريم و از گرفتن کمک تخصصي امتناع مي کنيم.

    در اينکه در برخي جوامع در مقاطعي از زمان به دليل تغييرات اقتصادي و مسائل اجتماعي عوامل بر هم زننده تعادل رواني هم بيشتر خواهند بود شکي نيست و همچنين اين يک حقيقت است که هر اقدام به خودکشي مثل هر تغيير روانشناختي ديگر نيازمند يک ماشه چکان هست و آن دقيقا عاملي بيروني است که فکر را تبديل به عمل مي کند.
    اما اين تنها نگاهي ساده انگارانه به بخشي از ماجرا است؛ آن سوي ماجرا عوامل زمينه ساز و ايجاد کننده اين افکار و تمايلات هستند که ممکن است ريشه در کودکي هر فرد داشته باشند و اگر به موقع با کمک تخصصي به آنها پرداخته شود فرد با آموختن مهارتهاي لازم براي تنظيم هيجانات و افزايش تاب آوري مي تواند از بيماري نجات يابد.
    اما واکنش تک تک افراد جامعه به اينگونه اتفاقات دستکم به اندازه خود اتفاق اهميت دارد چرا که تاثيرات مهمي بر افراد بي شماري که ممکن هست همان آسيب پذيري ها را داشته باشند مي گذارد.
    براي دقايقي دقيق تر به مسئله ي دختر آبي بيانديشيم، اگر ما براي او وخانواده اش اندوهگين هستيم به اين معناست که خودکشي را امري ناپسند و حد اقل غير سازنده بدانيم اما آيا واکنش هاي ما هم همين را نشان مي دهند؟ يا به نوعي تحت تاثير هيجانات بدون در نظر گرفتن عواقب آن به بزرگنمايي و تقديس خودکشي يک جوان مي پردازيم؟اين کار به شدت تاثير ترغيب کننده بر گروه همسالان شخص از دست رفته دارد.
    طبق تحقيقات تقريبا در تمام جوامع خودکشي در نوجوانان و جوانان عملي تکانشي و تحت تاثير تقليد و تاييد و توجه طلبي از سوي همسالان است.
    حتي داده هاي برخي تحقيقات حاکي از آن است که وقتي در يک جامعه چنين فاجعه اي رخ مي دهد تا 3 هفته بعد از انتشار خبر فراواني اقدامات مشابه تا 40 درصد افزايش مي يابد و اين اعداد بزرگتر از آن هستند که آنها را ناديده بگيريم.
    اقدامات افراد مشهور و انتشار تک آهنگ هايي با تاثيرات هيجاني مخرب که اکثرا جنبه تبليغاتي دارند نه تنها به حل موضوعات زمينه ساز و حتي ماشه چکان کمکي نمي کنند بلکه خودکشي را عملي شجاعانه و برنامه ريزي شده و هدفمند نشان مي دهند که هزاران دختر و پسر ديگر را به اين فکر مي اندازند که در صورت بروز مشکل به خودکشي هم به چشم يک راه حل -آن هم شجاعانه ترين آن!- بيانديشند.
    لطفا قبل از هر عملي به عواقب و تاثيرات آن فکر کنيم ،بدون شک رفتاري انساني است که با خانواده دختر آبي بينهايت همدردي کنيم و همدردي خود را به اشتراک بگذاريم و البته براي حل مسائل مربوط به ايجاد چنين اتفاقاتي از راههاي مسالمت آميز اقدام کنيم. اما وقتي در خانه جوان يا نوجوان عزيزي داريم که عاشقانه دوستش داريم به راحتي با آهنگها و عکس هاي تاثيرگذار رفتار خودکشي را تبليغ نکنيم.
    به گزارش امانت به نقل از عصر_ايران،پيشنهاد مي کنيم اين کليشه را کنار بگذاريم که اگر کسي تهديد به خودکشي کرد، اين کار را نخواهد کرد؛ همچنين بيشتر در اين زمينه مطالعه کنيم و در صورتي که در خود يا عزيزانمان علائم اختلالات روانشناختي و يا افکار خودکشي مشاهده کرديم در اين باره با شخص امني صحبت کنيم و در اسرع وقت از متخصصين اين موضوع کمک بگيريم.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی