مسکن‌هاي ترکيبي؛ مسکنِ درد يا آغازِ دردسر؟

دکتر مريم مهرپويا، عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشکي ، نسبت به مصرف خودسرانه داروهاي ضد درد هشدار داد و گفت: »امروزه بسياري از داروهاي مسکن در قالب ترکيباتي شامل استامينوفن، پروفن، کافئين يا کدئين در داروخانه‌ها عرضه مي‌شوند. اين ترکيب‌ها ممکن است در تسکين درد مؤثرتر عمل کنند، اما به همان ميزان نيز عوارض جانبي بيشتري دارند و براي مصرف طولاني‌مدت به هيچ‌وجه توصيه نمي‌شوند.«
وي افزود: »متأسفانه دسترسي آسان به اين داروها و نبود نظارت کافي باعث شده مصرف خودسرانه مسکن‌ها به يک معضل عمومي تبديل شود. اين در حالي است که در کشورهاي پيشرفته با آموزش عمومي و سياست‌گذاري مناسب، مصرف بي‌رويه اين داروها کنترل شده است.«
مهرپويا با تأکيد بر اينکه مسکن‌ها تنها بايد براي مدت‌زمان کوتاه و دردهاي حاد تجويز شوند، خاطرنشان کرد: »استفاده از مسکن براي دردهاي مداوم، بدون بررسي علت اصلي آن، نه‌تنها کمکي به درمان نمي‌کند بلکه ممکن است بيماري زمينه‌اي را پنهان کند. در برخي موارد، عفونت يا بيماري‌هاي مزمن عامل درد هستند و بايد به‌صورت تخصصي بررسي شوند.«
خطرات مصرف بلندمدت مسکن‌ها:
به گفته اين داروساز باليني، استفاده مداوم از داروهاي ضد درد بدون تجويز پزشک مي‌تواند منجر به مشکلاتي مانند:آسيب به کبد و کليه- بروز زخم يا خونريزي‌هاي گوارشي- وابستگي دارويي (به‌ويژه در داروهاي حاوي کدئين يا ترامادول).
مهرپويا توضيح داد: »داروهايي مانند ترامادول يا مسکن‌هاي داراي کدئين بايد فقط با تجويز پزشک مصرف شوند، چراکه خطر اعتياد جسمي و رواني را به همراه دارند.«
راهکارهاي جايگزين و ايمن‌تر:
به گزارش امانت به نقل از ايسنا،او توصيه کرد در موارد دردهاي عضلاني يا اسکلتي، از داروهاي موضعي مانند ژل‌ها، پمادها يا اسپري‌ها استفاده شود، چون عوارض کمتري نسبت به داروهاي خوراکي دارند. همچنين افزود: »براي افراد مبتلا به بيماري‌هاي زمينه‌اي مانند فشار خون، مشکلات کليوي يا کبدي، يا افرادي که داروهاي ضدانعقاد مصرف مي‌کنند، حتي داروهاي ساده خوراکي نيز ممکن است خطرناک باشند.«در مواقعي که نياز به داروي خوراکي وجود دارد، استفاده از استامينوفن با دوز پايين (حداکثر 2 گرم در روز) گزينه‌اي ايمن‌تر است.